Krizat epileptike të shkaktuara nga stresi

Krizat epileptike mund të shkaktohen nga disa faktorë, duke përfshirë stresin. Ndërveprimi midis sistemit nervor dhe stresit kronik mund të rrisë gjasat për kriza epileptike te individët e predispozuar.

Të kuptuarit e marrëdhënies midis epilepsisë dhe stresit është thelbësore për të njohur shenjat e një sulmi të mundshëm dhe për të aplikuar strategjitë e duhura parandaluese.

Informacioni i saktë mund të ndihmojë jo vetëm ata që vuajnë nga epilepsia, por edhe anëtarët e familjes dhe kujdestarët për të menaxhuar në mënyrë efektive krizat, duke përmirësuar kështu cilësinë e jetës së pacientit.

Në këtë artikull do t’u përgjigjemi disa pyetjeve, si:

Cilat janë krizat eleptike?
Simptomat e krizave epileptike
Shkaqet psikologjike dhe fizike të krizës epileptike
Strategji efektive për krizat epileptike të lidhura me stresin

1. Cilat janë krizat eleptike?

Epilepsia është një çrregullim neurologjik kronik i karakterizuar nga kriza të përsëritura, për shkak të aktivitetit elektrik të papritur dhe jonormal në tru. Kjo do të thotë se një sulm i vetëm nuk mund të konsiderohet epilepsi.

Krizat epileptike mund të shfaqen në mënyra të ndryshme, në varësi të zonave të trurit, dhe mund të variojnë nga momente të shkurtra mungese deri te konvulsione të përgjithësuara me humbje të vetëdijes dhe lëvizje të pavullnetshme.

Ekzistojnë dy lloje kryesore të krizave epileptike:

Krizat fokale

Fillojnë në një zonë specifike të trurit dhe mund të përhapen ose të mbeten të lokalizuara.

Mund të jenë:

Krizat fokale me ndërgjegje të ruajtur (kriza e thjeshtë fokale)

Personi mbetet i vetëdijshëm, por mund të përjetojë ndjesi të çuditshme, lëvizje të pavullnetshme ose simptoma shqisore si tinguj ose shije të pazakonta.

Krizat fokale me ndërgjegje të ndryshuar (kriza komplekse fokale)

Personi mund të duket i hutuar, të mos përgjigjet ose të kryejë lëvizje automatike si përtypja, lëvizja e duarve, ose ecja pa vetëdije.

Krizat gjeneralizuara

Përfshijnë të dy hemisferat e trurit dhe zakonisht shkaktojnë humbje të vetëdijes. Disa lloje të krizave gjeneralizuara janë:

Kriza toniko-klonike (grand mal): Krizë e rëndë me humbje të vetëdijes, ngurtësim të trupit (fazë tonike), ndjekur nga dridhje të forta (fazë klonike).
Kriza absence (petit mal): Zakonisht ndodh te fëmijët, me humbje të shkurtër të vetëdijes (disa sekonda), duke u shfaqur si një “shikim bosh” ose ndalim i papritur i aktivitetit.
Kriza atonike: Humbje e papritur e tonit muskulor, duke bërë që personi të bjerë papritur.
Kriza mioklonike: Dridhje të shkurtra dhe të shpejta të muskujve, zakonisht në duar ose këmbë.
Kriza tonike: Ngurtësim i papritur i muskujve, shpesh duke shkaktuar rënie.
Kriza klonike: Dridhje ritmike pa fazën e ngurtësimit.

2. Simptomat e krizave epileptike

Simptomat e epilepsisë varen nga lloji i krizave që një person përjeton (shiko më lart).

Simptomat e përgjithshme të epilepsisë:

Humbje të përkohshme të vetëdijes ose ndërgjegjes
Lëvizje të pavullnetshme (dridhje, tik nervor, spazma muskulore)
Ndjesi të çuditshme ose halucinacione shqisore (tinguj, aroma ose shije të pakuptueshme)
Sjellje të pavetëdijshme ose automatike (përtypje, lëvizje të duarve, shikim i fiksuar)
Humbje e kontrollit të fshikëzës urinare gjatë krizës
Gjendje konfuzioni ose hutimi pas krizës
Ndjenja të papritura frike, ankthi ose deja vu

3. Shkaqet psikologjike dhe fizike të krizës epileptike

Shkaqet psikologjike të krizave epileptike

A ndodhin krizat epileptike të shkaktuara nga ankthi dhe stresi?

Ndërsa stresi nuk është shkaktar i drejtpërdrejtë i epilepsisë, ai mund të jetë një faktor që nxit krizat tek personat që tashmë kanë këtë çrregullim.

Kortizoli dhe hormonet e tjera të stresit mund të rrisin aktivitetin e trurit, duke e bërë trurin më të prekshëm ndaj krizave.

Për më tepër, stresi kronik shpesh shoqërohet me pagjumësi ose gjumë, faktorë që mund të nxisin krizat epileptike. Periudhat e gjata të stresit intensiv mund të tensionojnë sistemin nervor, duke predispozuar për episode epileptike.

Shkaqet fizike të krizave epileptike

Disa njerëz kanë një predispozitë gjenetike ndaj epilepsisë, e cila mund të vijë nga mutacione specifike në gjenet që rregullojnë aktivitetin neuronal.

Për më tepër, kushtet neurologjike mund të rrisin rrezikun e zhvillimit të epilepsisë, të tilla si:

keqformimet e trurit
traumat e kokës
infeksionet e sistemit nervor qendror
sëmundjet degjenerative.

Përveç faktorëve predispozues, ka elementë të ndryshëm të jashtëm që mund të sjellin shfaqjen e krizave epileptike, duke përfshirë:

mungesën e gjumit
konsumimin e alkoolit ..

4. Strategji efektive për krizat epileptike të lidhura me stresin

Trajtimi bazë për krizat e epilepsisë fillon me rekomandimet dhe trajtimet mjekësore që mjeku (neurolog) këshillon.

Më pas tek strategjitë ndihmuese dhe si plotësues të trajtimit bazë janë:

Menaxhimi i stresit

Disa persona kanë treguar se metoda si frymëmarrja e thellë ose relaksimi progresiv mund të ndihmojnë në ndalimin e një krize që po fillon.

Psikoterapia

Të flasësh me një psikolog ose të kesh një grup mbështetjeje mund të ndihmojë në uljen e ngarkesës emocionale.

Terapia ndihmon personin jo vetëm të menaxhojë më mirë ankthin dhe stresin në momentin aktual, por e trajton atë dhe e përgatit në përballjen me situata të tjera stresuese.

Stili i jetës dhe zakonet e shëndetshme

Gjumi i rregullt.
Ushqyerja e shëndetshme
Shmangia e alkoolit dhe nikotinës
Aktiviteti fizik i moderuar

Përmbledhje

Stresi është një shkaktar i rëndësishëm për krizat epileptike, por nëpërmjet strategjive të duhura është e mundur të reduktohet rreziku dhe të përmirësohet cilësia e jetës së personave të prekur nga epilepsia.

Një qasje multidisiplinare që integron mjekësinë, trajtimin psikologjik dhe stilin e duhur të jetesës mund të bëjë ndryshimin në menaxhimin e patologjisë.